Piwonia chińska – odmiany polskie

Piwonia chińska BarbaraPiwonie należą do rodziny piwoniowatych (Paeoniaceae), liczącej ponad 30 gatunków. Pochodzą głównie z rejonów Europy i Azji o umiarkowanym klimacie. Odmiany polskich piwonii nie tylko są łatwe w uprawie, ale też długowieczne, a dodatkową ich zaletą jest to, że mogą rosnąć w tym samym miejscu przez wiele lat. Kwitną w maju i w czerwcu, a ich urocze i w większości pachnące kwiaty, w zależności od odmiany bywają białe, różowe, purpurowe, żółte lub dwubarwne.

Najpopularniejszym i najczęściej spotykanym w naszych ogrodach gatunkiem jest piwonia chińska (Peonia lactiflora). Jest to wszystkim znana bylina o silnych i nie rozgałęzionych pędach. Dorasta do 1 m wysokości, ma piękne, duże, pachnące kwiaty, które wydzielają słodki nektar wabiący owady.

Występujące prawie dwa tysiące odmian piwonii chińskiej, podzielono na kilka grup według kształtu i budowy kwiatów. Według tego podziału możemy rozróżnić odmiany o kwiatach pełnych, półpełnych, anemonowych (często dwubarwnych) oraz pojedynczych. Odmiany różnią się także barwą kwiatów oraz porą kwitnienia. Z roku na rok przybywa wiele nowych odmian ogrodowych piwonii, a wśród nich również odmiany polskiej hodowli.

Warto zwrócić uwagę na polskie odmiany, będące dziełem krajowych hodowców, gdyż są sprawdzone w naszych warunkach klimatycznych i całkowicie mrozoodporne. Większość z nich kwitnie w czerwcu.

Najwcześniej, bo z początkiem czerwca, wśród polskich odmian zakwitają:

„Barbara” (na fot.) odmiana osiągająca ok. 80 cm wysokości, pędy choć są dosyć cienkie to bardzo sztywne, a liście duże i ciemnozielone. Odmiana wyróżniająca się oryginalnym trójkolorowym zabarwieniem pięknie pachnących kwiatów, wewnętrzne płatki są różowe z jasnymi brzegami, gęsto wypełniają środek, na zewnątrz większe płatki bladowiśniowe.
„Ursyn Niemcewicz” dorasta do 80 cm, liście ciemnozielone niezbyt duże. Kwiaty pachnące, pręcikowe żółte płatki wewnętrzne, doskonale kontrastują z dużymi, ułożonymi okółkowo płatkami zewnętrznymi w kolorze czerwieni lub ciemnego różu.

Odmiany polskie kwitnące w połowie czerwca:

„Ursynów” to odmiana wysoka osiągająca nawet nieco ponad metr wysokości, tworzy bujne kępy z ciemnozielonymi, dużymi liśćmi oraz dużymi, pięknie pachnącymi kwiatami. Kwiaty pełne o średnicy dochodzącej do 15 cm, w kolorze bladoróżowym z ciemniejszymi smugami.
„Prof. Wójcicki” odmiana o sztywnych dorastających do 80 cm pędach, lekko pokładających się pod ciężarem kwiatów. Kwiaty duże, pełne, ciemno różowe, po rozwinięciu – widoczne żółte pylniki urozmaicające kolorystykę.
„Władysława” dorasta do wysokości ok. 90 cm, tworzy liście duże i ciemnozielone. Kwiaty duże, płatki zewnętrzne różowe, na brzegach ciemniejsze płatki wewnętrzne drobne, gęsto ułożone w kolorze jasnożółtym. Na rabatach prezentuje się wyjątkowo atrakcyjnie.
„Ewelina” odmiana osiągająca do 80 cm wysokości. Urzekająco delikatna biel z poświatą różu, niebywale doskonale komponuje się z ciemną zielenią dużych liści. Płatki zewnętrzne duże, białe z delikatnym różowym zabarwieniem, płatki wewnętrzne w kolorze jasnożółtym z delikatnymi różowymi paseczkami.

Zakwitające najpóźniej, bo w drugiej połowie czerwca:

„Jadwiga” odmiana osiągająca ok 100 cm wysokości, pędy ma dosyć sztywne, tworzy liście duże, ciemnozielone. Kwiaty duże, półpełne, mocno powcinane, pachnące w kolorze różu i purpury.
„Hania” dorasta do wysokości 80 cm, pędy są dosyć sztywne, liście jasnozielone błyszczące, niezbyt duże.
Bardzo ładne kwiaty w kolorze różowym, duże, pełne i pachnące. Zewnętrzne płatki duże, wewnętrzne mniejsze, tworzące gęstą rozetę.
„Krystyna” osiąga 100 cm wysokości pędy sztywne, liście zielone niezbyt duże. Piękna odmiana o dużych purpurowych i pachnących kwiatach, płatki kwiatu postrzępione, gęsto wypełniają środek.

Bujne kępy piwonii będą bardzo atrakcyjnie prezentować się na rabatach, utworzonych z kilku odmian o różnej barwie kwiatów.

Zobacz także:

One Response to “Piwonia chińska – odmiany polskie”

  1. MARIA S. napisał(a):

    -mam małą kolekcję piwonii ,które bardzo lubię . niestety dwa lata temu zaczęło się gnicie pędów u nasady ,lub liści- schodzące na dól w okresie poprzedzającym kwitnienie. nie atakuje całej rośliny ,lecz pojedyncze pędy – i powoli przenosi się na inne piwonie . Na kolejne wiosny pędy wybijają się silne ,zdrowe ,by ok. maj/czerwiec historię powtórzyć. -nie wiem jak z tym walczyć – w jaki sposób można odkazić ziemię wokół piwonii np. jesienią – aby zlikwidować przyczynę (wirus? grzyb? czy jeszcze inne dziadostwo )



Pings responses to this post

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Comment